Gajowiec żółty

Gajowiec żółty zwany też ziejcem to gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny jasnotowatych. Według nowszych ujęć taksonomicznych gatunek ten zaliczany jest do innego rodzaju i ma naukową nazwę Lamium galeobdolon Crantz oraz nazwę polską – jasnota gajowiec. W dodatku w nowszych ujęciach systematycznych takson ten jest wąsko definiowany i dotychczasowe podgatunki podnoszone są do rangi osobnych gatunków. W Europie wyróżniono obok gatunku typowego w obrębie podrodzaju Lamium subg. Galeobdolon 4 drobne gatunki, spośród których w Polsce stwierdzono 3.

Wygląd:

1. Łodyga, kłącze
• Wzniesiona i nierozgałęziona łodyga z fioletowymi zabarwieniami w niektórych miejscach
• Osiąga wysokość do 60 cm.
• Na przekroju poprzecznym jest czterokanciasta.
• Pod ziemią roślina posiada rozgałęzione kłącze i podziemne rozłogi, za pomocą których rozmnaża się wegetatywnie.
2. Liście
• Ulistnienie naprzeciwległe.
• Długoogonkowe jajowate lub sercowate liście są delikatnie owłosione i mają brzegi grubo piłkowane.
• Wydzielają charakterystyczny zapach.
• W odróżnieniu od pokrzywy nie ma jednak parzących włosków.
3. Kwiaty
• Białe, czasami kremowobiałe, wyrastają pionowo w okółkach w kątach liści.
• Mają wyraźnie grzbiecistą, dwuwargową budowę.
• Duże kwiaty (2-2,5 cm) mają szyjkę słupka zagłębioną pomiędzy czterema wypukłymi komorami, kielich trwały, zrosłodziałkowy.
• Warga dolna korony ma dwa ząbki, pylniki są owłosione.
4. Owoc
• Rozłupnia zawierająca cztery jajowate, trójgraniaste rozłupki ciemnoszarego koloru.
• Nasiona z elajosomem, rozsiewane przez mrówki.